Page 1 of 1

ภิกษุ ควรขอด้วยความละอาย

Posted: Wed Sep 04, 2019 2:36 pm
by XENOM
ภิกษุมีชีวิตเนื่องด้วยการขอผู้อื่นเลี้ยงชีพ ควรออกปากด้วยความละอายและจำเป็นจริงๆ ไม่ทำอุบายหลอกลวงแก่ผู้มีศรัทธา ตามปกติทรงมีพุทธานุญาตให้ภิกษุขอสิ่งที่จำเป็นจากบุคคลที่เป็นญาติหรือผู้ที่บอกปวารณาไว้เท่านั้น แต่ก็ทรงอนุโลมในกรณีต่างๆ เพื่อความผาสุกไม่ตึงจนเกินไปและความเหมาะสม การขอเพื่อสงฆ์หรือการบอกบุญในโอกาสต่างๆ เช่นการสร้างหรือซ่อมแซมเสนาสนะถาวรวัตถุต่างๆ ภายในวัดซึ่งเป็นประโยชน์ส่วนรวมอย่างนี้ควรเพราะเป็นการรักษาศรัทธาอีกทางหนึ่ง ด้วยว่าการที่วัดแต่ละแห่งจะก่อสร้างสิ่งใดล้วนเกิดจากกำลังทรัพย์และกำลังพลของคนในชุมชนเป็นส่วนใหญ่ เช่นนั้นการบำรุงรักษาของที่ชุมชนส่วนรวมร่วมใจเป็นหนึ่งสร้างขึ้นจึงเป็นการรักษาน้ำใจของพวกเขาไว้นั่นเอง การบอกบุญเพื่อกิจเฉพาะของตนเช่น การบอกญาติโยมเพื่อซื้อของใช้ส่วนตัวซึ่งมีราคาค่อนข้างสูงที่ไม่เกี่ยวข้องกับเครื่องบริขาร ทั้งไม่มีความจำเป็นอันเกิดจากอาการเจ็บป่วยหรือเหตุจำเป็นอย่างอื่น เช่นทีวี ตู้เย็น มือถือ รถยนต์ ที่กล่าวมานี้เป็นเพียงบางส่วน แต่ก็ขึ้นอยู่กับจุดประสงค์เช่นกัน เพราะบางสิ่งนำมาใช้เพื่อประโยชน์ส่วนรวมได้ บางสิ่งไม่สามารถใช้ได้ทั้งเป็นเพียงการเพิ่มพูนกิเลสของตนเท่านั้น อีกประการคือการชักจูงด้วยการพรรณาถึงอานิสงส์ที่แฝงด้วยความงมงายตามสมัยนิยมเช่นการบอกให้ถวายรถเพื่อให้ชีวิตคล่องตัว บอกให้ถวายมือถือเพื่อการติดต่อธุรกิจราบรื่น เช่นนี้นอกจากไม่ควรแล้วยังเป็นการหลอกลวงโดยไม่ละอาย ไม่ทำให้ผู้ที่ไม่ศรัทธาเกิดความศรัทธา ไม่ทำให้ผู้ศรัทธาเกิดความศรัทธายิ่งๆ ขึ้นไป