Page 1 of 1

รู้ธรรม มีธรรม

Posted: Sat Aug 03, 2019 11:01 am
by XENOM
ปุถุชนผู้ยังไม่ล่วงอนุสัยกิเลสได้มักตกเป็นทาสของอารมณ์ที่น่าชอบใจอย่างใดอย่างหนึ่งโดยไม่รู้ตัว ด้วยว่าสติยังอ่อนเกินไปเมื่อปฏิบัติได้หน่อยหนึ่งแล้วกลับสั่งสมมานะถือตัว มักเพ่งมองหาข้อบกพร่องของผู้อื่นเพื่อเปรียบเทียบกับตนเช่นว่าเขาไม่ดีเหมือนตนโดยไม่รู้เลยว่าขณะนี้กำลังเป็นคนเลวอยู่ เพราะแทนที่จะพิจารณาการเกิดดับภายในกลับสนใจสิ่งภายนอกซึ่งไม่เป็นประโยชน์มีแต่ความเสื่อมฝ่ายเดียวคือว่าเสื่อมจากสมาธิที่สั่งสมมาระหว่างการปฏิบัติ นี้กล่าวเพียงช่วงปฏิบัติเท่านั้นยังไม่รวมในเวลาปกติที่การมองคนอื่นก็มิได้ทำให้เราดีขึ้นเช่นกันซ้ำร้ายเมื่อนำเรื่องไม่ดีต่างๆ ของเขามานินทาย่อมยังวจีกรรมให้เกิดขึ้นรวมถึงเสียเวลาไปโดยเปล่าประโยชน์ บางคนสนใจปฏิบัติเพียงเปลือกไม่เข้าใจอย่างแท้จริงกลับร้อนวิชานำความรู้น้อยนิดนั้นออกสั่งสอนคนอื่น สุดท้ายในเมื่อตนเองยังไม่เชี่ยวชาญเป็นแต่หนอนหนังสือ เช่นนั้นแล้วผู้ที่ทำตามจะเกิดผลได้อย่างไร ตราบใดที่ยังคงส่งจิตออกไปภายนอกหรือซัดส่ายอย่างไม่มีการกำหนด ตราบนั้นก็ยังคงเลวอยู่ร่ำไป เพียงแต่ว่าจะมากน้อยแตกต่างกันไปในแต่ละคนนั่นเอง