ทายกพึงให้ด้วยปัญญา

หลักธรรมซึ่งพระพุทธะได้ค้นพบแล้วส่งต่อแด่ผู้มีตา ข้าพเจ้าเพียงนำเศษเสี้ยวธรรมที่ลึกซึ้งมาแสดงด้วยหวังสั่งสมปัญญาบารมีให้เต็มเปี่ยม
XENOM
Posts: 127
Joined: Sat Aug 03, 2019 9:45 am

ทายกพึงให้ด้วยปัญญา

Post by XENOM » Sun Sep 01, 2019 1:44 pm

การสละสิ่งของเป็นทานจัดเป็นมงคลเพราะเป็นการตัดความพอใจ ความยึดมั่นในสิ่งนั้นๆ ทว่าการให้เช่นไรจึงควร ทายกพิจารณาแล้วว่าเมื่อให้ไม่เดือดร้อนแก่ตนเองและผู้อื่นจึงให้ สิ่งของบางสิ่งเป็นสิ่งจำเป็นถ้าพร่องอาจลำบากแก่ตน แม้ว่าตนมีมากพอแล้วพึงดูบุคคลรอบข้างว่าจำเป็นต้องใช้ในเวลาอันใกล้หรือไม่ซึ่งไม่อาจหามาทดแทนได้ทันความต้องการอย่างนี้จึงควร

สิ่งที่ให้เป็นประโยชน์ วัตถุทั้งหลายล้วนจัดเป็นทานได้แต่ต้องพิจารณาถึงความเหมาะสมว่าสิ่งนั้นผู้รับสามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้หรือไม่ ข้อนี้เห็นได้ชัดในวัดซึ่งตั้งอยู่ในเขตเมืองสิ่งของบางอย่างไม่สามรถนำไปใช้ประโยชน์ได้เช่น ชุดไตรและผ้าอาบน้ำฝน มักเป็นความเข้าใจผิดของผู้ซื้อโดยความพยายามของผู้ขายเพราะว่าพระแต่ละรูปมีผ้าครองของท่านอยู่แล้ว เมื่อผ้าเกิดการชำรุดจนไม่สามารถซ่อมแซมได้ท่านจะแสวงหาตามประสงค์เอง แต่ข้อหลักคือไตรที่นำมาถวายไม่มีคุณภาพนำมานุ่งห่มเพียงไม่นานก็เกิดความเสียหาย ข้อนี้ผู้ถวายต้องทำความเข้าใจและสอบถามเป็นรายบุคคล ชุดยาสามัญประจำบ้าน เป็นที่นิยมแพร่หลายในการทำบุญตักบาตรหรือถวายสังฆทานเพราะสะดวกโยมแต่กลับทำให้พระลำบากด้วยการต้องจัดเก็บและดูแลรักษา เทียน เนื่องด้วยในอดีตพระต้องศึกษาเล่าเรียนในช่วงเข้าพรรษาจึงจำเป็นต้องใช้เทียนจำนวนมากในแต่ละวัน แต่ว่าในปัจจุบันไฟฟ้าเข้าถึงได้ทุกแห่งเว้นเพียงภูเขาหรือป่าลึกเท่านั้นที่ยังคงต้องใช้บ้าง พระพุทธรูปพลาสติก การถวายพระถือเป็นบุญไม่ว่าจะมีขนาดเล็กเพียงก้านหญ้าคาข้อนี้ก็เช่นกัน แต่ในด้านการก่อให้เกิดประโยชน์นั้นกลับตรงกันข้ามเพราะผุพังชำรุดได้ง่ายทั้งไม่เป็นที่ชอบใจของผู้คนส่วนใหญ่ด้วยความที่เป็นพลาสติกคุณภาพต่ำนั่นเอง

ทำกำลังใจให้พร้อมไม่คลอนแคลน การให้เฉพาะบุคคลเลิศ การให้แก่คณะเลิศกว่า เพราะไม่จำเพาะเจาะจงผู้ใดทั้งในอนาคตเมื่อเกิดความคลางแคลงในตัวบุคคลก็ยังมีคณะมารองรับหรือดึงรั้งกำลังใจไว้ เช่นบุคคลเมื่อให้เเก่คนใดคนหนึ่งต่อแต่นั้นเกิดผิดใจกันถึงขั้นเรียกสิ่งที่เคยให้กลับคืนเช่นนี้ก็เคยมีมาแล้ว เป็นการแสดงถึงความโลเลไม่มั่นคง ถูกโทสะครอบงำได้โดยง่ายเช่นเดียวกับเวลาให้ก็ให้ด้วยความพอใจที่แฝงด้วยโมหะ แต่เมื่อให้แก่คณะถึงผิดใจกับบุคคลก็ยังคงหลงเหลือความเกรงใจความเลื่อมใสต่อคณะนั้นอยู่

ชื่อว่าทานล้วนเป็นบุญใหญ่ทว่าสิ่งที่สละไปนั้นจะเกิดประโยชน์ได้ต้องถูกคนคือผู้นั้นใช้ให้เกิดประโยชน์หรือส่งต่อแก่ผู้ที่จำเป็น ถูกกาลและสถานที่ เป็นเวลาที่จำเป็นต้องใช้ในสถานที่นั้นๆ ไม่เช่นนั้นจะกลายเป็นความลำบากแก่ผู้รับด้วยต้องจัดสถานที่ดูแลรักถษาเพราะเป็นสิ่งที่ชำรุดได้ง่ายหรือเป็นอันตรายเช่นสามารถเป็นเชื่อไฟได้ดีเป็นต้น
Attachments
ยา.jpg
ยา.jpg (46.97 KiB) Viewed 182 times
ยา.jpg
ยา.jpg (46.97 KiB) Viewed 182 times


กรรมใดเป็นบุญขอสรรพสัตว์จงมีส่วน สิ่งใดเป็นบาปขอท่านจงมองเป็นครู